Santiago Juncal

  • Santiago Juncal / Klassieke Muziek

Santiago studeerde Klassieke Muziek. Voor zijn eindexamen speelde hij één van de moeilijkste werken die ooit voor piano is gecomponeerd: de “Hammerklavier“ Sonate Op.106 van Ludwig van Beethoven.

 

Onspeelbaar

Beethoven deed ruim een jaar over het componeren van de sonate (zomer 1817 – herfst 1818). Tijdens het componeren ervan maakte Beethoven een moeilijke periode mee: hij was rond deze tijd verwikkeld in de strijd over de voogdijschap van zijn neef Karl, raakte definitief volledig doof in het voorjaar van 1818, en had zware financiële problemen. In een brief aan zijn vriend Ferdinand Ries, omschrijft Beethoven het als volgt: “Die Sonate [Op.106] ist in drangvollen Umständen geschrieben; denn es ist hart, beinahe um des Brotes zu schreiben; so weit habe ich es nun gebracht. “

De Hammerklaviersonate geldt als één der moeilijkste pianowerken die ooit is gecomponeerd, en ongetwijfeld de moeilijkste én langste pianosonate (met een gemiddelde duur van 45 minuten) uit het klassieke pianorepertoire. Direct na diens publicatie in 1819 beschouwde men het werk dan ook als onspeelbaar. Beethoven gaf toe dat deze sonate menig pianist “bezig zou houden”, maar voorspelde dat 50 jaar later pianisten in staat zouden zijn om het werk te spelen. Deze voorspelling resulteerde bijna profetisch, want met uitzondering van voortreffelijke pianisten als Franz Liszt, Hans von Bülow, en Clara Schumann, begon men pas in de laatste decennia van de 19de eeuw de sonate uit te voeren. Het was Franz Liszt die als eerste bewees dat de Hammerklavier werkelijk praktisch speelbaar was door deze uit te voeren tijdens een pianorecital in 1836. Desondanks schijnt ook Liszt meer dan eens uitgeroepen te hebben: “The Hammerklavier is unplayable!”

 

Helaas is er geen opname beschikbaar van Santiago’s eindexamen.