Dans en dyslexie

  • Vera van Weerden / Docent Dans

Vera van Weerden deed onderzoek naar Dans en Dyslexie. Vera: “De keuze komt mede voort uit mijn eigen dyslexie. Dyslexie uit zich niet alleen in geschreven taal maar ook in de sociale en motorische ontwikkeling van een kind. Dyslectici hebben vaak een minder goed evenwichts- en richtingsgevoel. Bij de spiegeling van een letter worden links en rechts op het platte vlak omgedraaid.  Ook in het lichaam vindt deze draaiing plaats. Bij het vormgeven van mijn lessen gebruikte ik het gedachtegoed van Rudolf Steiner, grondlegger van de antroposofie,  en verschillende behandelmethodes voor dyslexie die gebruikmaken van motorische oefeningen om de samenwerking tussen de twee hersenhelften te stimuleren. Ook dans heeft deze aspecten van motorische training van oudsher in zich. Naast lichaamsbewustzijn wordt ook de creativiteit en fantasie, die bij dyslectici rijkelijk aanwezig zijn, aangesproken  in de lessen.

 
Ik geef twee groepen dyslectische leerlingen les. Dans leert hen zichzelf te presenteren en met beide benen op de grond te staan. Naast het werken aan zelfvertrouwen en het bevorderen van de communicatie tussen de twee hersenhelften,  denk ik dat dans aspecten in zich heeft die het mogelijk maken dat  dyslectische kinderen op een minder abstracte manier nieuwe dingen leren.

 
De lessen worden na afloop besproken met een orthopedagoog en dyslexie-expert die beoordeeld of de vertaalslag geslaagd is. In de aanbeveling die ik schreef voor basisscholen en het amateurwerkveld benadruk ik het belang van een goede motorische ontwikkeling. Deze motorische ontwikkeling wordt ondersteund door dans en zorgt ervoor dat kinderen de voorwaarden ontwikkelen om tot lezen en schrijven te komen.  Ik ben van mening dat sommige kinderen te vroeg gestimuleerd worden om met lezen en schrijven te beginnen terwijl de basis nog niet gelegd is.”